ارديبهشت روز و ارديبهشت ماه يك سال پيش بود كه انجمن موبدان همه زرتشتيان را دعوت كرد كه در روز ارديبهشت هر ماه در آدريان جمع شوند و نيايش دسته‌جمعي بخوانند. آن ماه و ماه‌هاي بعد پذيرايي انجمن از بهدينان آش داغي بود كه دور هم خورديم و چيزي نپرسيديم. چند بار بچه‌هاي مدرسه‌هاي زرتشتي هم آمدند و دور هم از اين آش خوردند و باز هم چيزي نپرسيدند؛ و حالا چقدر دير است براي پرسيدن:

«اين آش‌ها را چه كسي پخته بود؟»

پروين دمهري، يار مهربان همه زرتشتيان كه بيشتر ما حاصل دستان پر از مهر و زحمتكش او را تجربه كرده بوديم.

مدتي بود كه در بيمارستان آراد بستري شده بود و پنج‌شنبه بود كه مي‌گفتند حالش خوب نيست، بيماريش خيلي پيشرفت كرده است و ...   و امروز مي‌گويند رفته‌است.

خدايا چرا نمي‌توانم براي هميشه رفتن را، مرگ را باور كنم و وجودش را در زندگي بپذيرم؟

آيا كسي ممكن است براي هميشه برود؟ و ناگهان جهان زنده از او خالي شود؟ باور نمي‌كنم.

مي‌خواهم اينطور باور كنم كه روان او نيز مانند روان همه آنهايي كه ديگر بين ما نيستند، زنده است و با قدرتي آسماني ما را ياري مي‌كند.

پروين دمهري همت بالايي داشت، مهربان بود، به همه آنهايي كه از او كمك مي‌خواستند ياري مي‌رساند؛ پس بياييم با همتي بلند در مراسم او شركت كنيم و به يادش فضاي خانه نرگس را از بوي‌وبرنگِ سيرگ و سيروسداب پر كنيم. هميشه ما ميهمان او بوديم، امروز او چشم‌به راه ميهمان‌نوازي ماست. بياييم رسم ميهمان‌نوازي را شايسته به جاي آوريم.

مراسم سوم و  چهارم پروين دمهري روز 17 و 18 خردادماه در خانه‌نرگس و پرسه‌ي آن روانشاد، در روز ٢٩ خردادماه برابر با اورمزد ايزد و تيرماه، ، از ساعت ١٢ تا ١٤برگزار مي‌شود.

يادش گرامي و روانش شاد باد.