اشوزرتشت مانترن جاويد

پريا ماوندي

۰۵ دي ۱۳۸۷

پروردگارا، روان آفرینش به درگاه تو گله­مند است؛ برای چه مرا بیافریدی؟ چه کسی مرا کالبد هستی بخشید؟ خشم و ستیز و چپاول، غارت و گستاخی و تجاوز، همه جا را فرا گرفته. مرا جز تو پشت و پناهی نیست. بنابراین نجات­بخشی که بتواند مرا از این تنگنا رهایی­ بخشد به من نشان ده. اهورامزدا می­فرماید: یگانه کسی که به گفتارهای اهورایی گوش فرا داد و من او را خوب می­شناسم همانا زرتشت اسپنتمان است؛ تنها اوست که خواهان آموزش آیین راستی و سرودهای ستایش مزداست. پس به او شیوایی بیان خواهیم بخشید. شیوایی بیان، فرازمندی اندیشه و هروسپ توانی شگفت گه گیتی برای نخستین بار بر خود دید. اندیشمندی که به راستی پاسخ روان آفرینش، اشا و وهومن بود و نمود دهنده­ی آنها در خرد گیتویان. آری شاهکار منش او، حکم­فرمان آفرینش، هنجار اشا که آرمان دستیابی همه­ی علوم گشته و اشوزرتشت دریابنده­ی آن آموزاند که وهومن چگونه راهنمای این آرمان است و نام گردایه آموزش­های خود را مانتره، به معنی پیام اندیشه­برانگیز نهاد نامی که در نهایت نبوغ، بی­نهایت شکوه آفرینش آدمی را می­رساند و در کران واژه­ها، بی­کران گستره­ی اندیشه را می­نماید. پیام و نامی برگرفته از این پیام که می­پروراند، می­بالاند و برمی­انگیزاند. آری اشوزرتشت اسپنتمان که گوی فلک را در خم چوگان اندیشه نهاد و چنان پیروزمندانه عرصه­ی میدان هستی را پویید که به قول حافظ زلف خاتون ظفر شیفته­ی پرچم اوست. پیامبری که کاوید و اندیشید و به دیگران هم آموخت تا بیندیشند و بکاوند چرا که آشکارانه، زندگی کردن بدین معنیست و یا اگر بخواهیم بهتر بگوییم در روزمرگی امروز که حتی زندگی هم واژه­ی روزمره­ای است زنده-گی کردن بدین معنیست. و ای کاش دست­کم برای زنده-گی کردن خودمان و هدفی که شاید هنوز از این زندگی کردن درنیافته­ایم، سرودهای اشوزرتشت را بخوانیم و مانتره سرشت آنها را بیندیشیم و هم­آوا گردیم که: جاودان زی ای روان تابناک و پاک زرتشت شادمان زی ای فروزان مشعل ادراک زرتشت با شکوه و فر زی ای زادگاه و خاک زرتشت ایدون باد... بازدید: 911   اولین یادداشت ایجاد یادداشت لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید نام: پست الکترونیکی شما: وب سایت شما: یادداشت کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*