آتش بزرگ کردن یکی از سنتهایی است که زرتشتیان بعد از درگذشت فردی آن را برگزار می کنند، سنتی که امروز نمی توان آن را همچون گذشته برگزار نمود، اما همچنان شاهد اجرای آن هستیم.

در ادامه مطلب می توانید تصاویر و توضیحاتی از این مراسم را ببینید:

 تلاش بر این بوده است تا در بخش های پیشین، در کنار معرفی کلی از اوستا و یشتها، به بازخوانی و بررسی معنای برخی از بندهای مهریشت پرداخته شود.در این بخش نیز به بررسی بند چهار از کردهء نخست مهریشت می پردازیم:

کرده یکم- بند 4

آذرگان جشن احترام به آتش است،آتش نماد اشه است، همانند اشویی (راستی و پاکی)عمل می کند، پلیدی ها را می سوزاند و به سوی بالا گرایش دارد، خود می سوزد و به دیگران نور و گرما می دهد.

 جشن آذرگان در روز آذر ایزد از ماه آذر بر گزار می شود.

در این قسمت صرف ستاکهای پایان یافته به ū که نشان دهندۀ جنس مونث می باشند را می آوریم. باید این نکته را دوباره یاداوری کنیم که ستاکهای آورده شده در اینجا از نمونه های موجود در اوستا معرفی شده اند و اگر حالتی را نشان نداده­ایم بدلیل موجود نبودن نمونه ای از آن در اوستا می باشد. از طرفی این ستاکها از  ستاکهای مختوم به a در اوستا به راحتی قابل تفکیک نمی باشند.

 بر پايه متون باستاني، جمشيد (چهارمين شهريار پيشدادي) نخستين كسي بود كه سنت استحمام با آب گرم و سرد را ابداع كرد. اين گونه به نظر مي‌رسد كه در دوران سلطنت وي كه مدت زمان زيادي هم به طول انجاميد هيچ گونه گياهي پژمرده نشد و هيچ مخلوقي نمرد. اين به آن مفهوم است كه در دوره حكومت جمشيد علم پزشكي به قدري پيشرفت كرده بود كه گياهان و حيوانات با آسودگي مي‌زيستند و به استثناي چند مورد مرگ بر اثر بيماري‌هايي مزمن، از هرگونه ناخوشي به دور و مصون بودند.

در بخش های پیشین به بررسی ویژگی ها و معنا و مفهوم بند پیش گفتار و دو بند نخست از کردهء یکم پرداخته شد و در بخش ششم به بند سوم از همین کرده پرداخته می شود:

کرده یکم بند 3