در زمان فرمانروایی ساسانیان بر ایران، سه آتش پر ارج و پرشکوه- به دلیل قدمت دیرپایشان- از شأن و شهرت بیشتری برخوردار بودند و بر همین پایه، آنها را « آتش ورهرام» یعنی« آتش پیروزی» نام نهاده بودند. یکی از آنها « آذرفرنبغ» نام داشت. و در شهر کاریان فارس (آتشکده کاریان) قرار داشت.
ساختمانی است که در بالای کوه می سازند، در جایی که از شهر دور است، بدن مرده را به درون دخمه می گذارند و پرندگان لاشخور در مدت کوتاهی همه گوشت بدن مرده را می خوردند و استخوان باقی می گذاردند. حقیقت این است که این روش بهترین راه تجزیه بدن مرده است. نخست آنکه این کاری است که در طبیعت نیز انجام می شود. دوم آن که از آلودگی محیط زیست جلوگیری می شود.
بر روی کره زمین و نیز فراتر از آن پدیده هایی هستند که فروزان هستند یا به هر صورت برای انسان روشنایی بخش و فروغ آفرینند. خورشید، ماه، ستارگان، چراغهای الکتریکی و... اما از میان همه آنها، آتش پایگاه دیگری دارد.
الفباي اوستايي يكي از رساترين، كامل ترين و آسان ترين الفباهاي جهان است. فراگيري و خواندن و نوشتن بدان به سهولت انجام مي شود و براي ضبط دقيق بسياري از متن ها بهترين وسيله مي باشد. الفبايي كه اوستا بدان نوشته شده ،دين دبيره يا درست تر گفته شود،«دين دپيريه» ناميده مي شود كه تلفظ پهلوي است به معني الفبا و يا نوشتن ديني و كهنه ترين خط حرفي جهان است.
سير و سداو(سداب) را از کوبیده برگ سداب و سیر و گاهی مواقع با افزودن کمی برگ نعناع تهیه می کنند و در شیشه نگهداری می کنند تا در مراسم مختلف زرتشتی به صورت زیر استفاده گردد. در هنگام اجرای مراسم ظرف فلزی حاوی روغن را روی آتش قرار داده و در حین داغ شدن روغن، سیر و سداب تهیه شده از قبل را به همراه ادویه داخل روغن ریخته تا سرخ شود.
سرو گياهي است كند رشد و ديرزي كه مي تواند تا ارتفاع يك ساختمان چند طبقه رشد كند. در مقابل بادهاي شديد كه در نواحي بياباني رايج است بسيار مقاوم و انعطاف پذير است و همچنين تغييرات ناگهاني هوا از قبيل سرما، گرما و برف و باران را تاب مي آورد. در ضمن رنگ هميشه سبز اين درخت در افق يكنواخت سرابگونه بيابان از دور نسبتا به خوبي ديده مي شود.
مجموعه ای از خشکبار که در اکثر کتابها هفت نوع ذکر شده است مانند: برگۀ هلو ، بادام، گردو، انجیر خشک شده ، خرما و.... که الزامی به ثابت بودن آن نیست . لرک را بعد از اجرای اکثر مراسم زرتشتیان و بعد از انجام نیاشهای آن مراسم بین افراد شرکت کننده توزیع می کنند. با این امید که همگی از آن مراسم هم بهره شوند.
یکی از سنتهایی که بین زرتشتیان به جا مانده است، توزیع نان (نشانه خیر و برکت) می باشد. در برخی از گاهانبار ها، برگزار کننده مراسم بعد از به پایان رسیدن نیایش های موبد به همراه لرک، نان نیز بین افراد پخش می کند (به این نان در بین زرتشتیان لووگ Loovogمی گویند) البته در برخی دیگر از آیینهای زرتشتی در روز قبل از برگزاری بین برخی از همکیشان نان توزیع می شود تا از یاد نبرند که در این مراسم حضور یابند.
نانی است روغنی تهیه شده از خمیر نان. چانه ای از خمیر گرفته و به مانند نان آن را پهن و نازک کرده و در روغن داغ آن را قرار داده، می چرخانیم تا به رنگ سرخ درآید. و در نهایت آن را از روغن بیرون می آوریم. در مراسم گوناگون زرتشتی از جمله گاهانبار، سال و سیروزه و... از آن به همراه نان و کماچ به عنوان برکت سفره استفاده می شود.