انجمن موبدان تهران در نامه ای که برای برگزارکنندگان همایش جهانی پژوهشگران آیین زرتشت نوشته است، دلایل خود را در مورد درستی گذشت 3750 سال از آغاز پیامبری اشوزرتشت آورده است.
موبد پدرام سروش پور، پسین یکشنبه 29 آبان ماه در نشستهای فرهنگی بنیاد جمشید سخنرانی نمود. وی در سخنانش به تاریخچه اوستا، علم اوستاشناسی، گاتها و جایگاه آن در کنار اوستا اشاره نمود.
موبدیار اردشیر بهمردی یکشنبه 17 مهر ماه در نشست فرهنگی بنیاد فرهنگی جمشید حاضر شد و از تاثیر آیین مهر در مانویت سخن راند. این پژوهشگر زرتشتی در ابتدا به توضیح مهر پرداخت و آن را یک نوع فلسفه و بینش دانست که قدمت آن به پیش از زرتشت بازمی گردد ولی عده ای نیز آن را یک دین مستقل می دانند، البته مهری که در دین زرتشت آمده بصورت ایزد مهر است و مهر نیایش و مهر یشت به آن تعلق دارد. در این میان، مهر یشت، یشت بسیار کهنی است و دارای مضامین انتزاعی و مفهومی و درونی و مینوی است.
درشمارهء گذشته، کردهء پنجم مهریشت را به پایان بردیم و تاکنون دریافتیم که ایزد مهر، یکی از توانمندترین ایزدان ایرانی- زرتشتی است. ایزدی که گسترهء قدرت او دشت های پهناور است و به یاری چشمان تیزبین و نیروی شنیداری بالای(هزار گوش)او (کنایه از همه آگاهی)، همواره زیر نظر خواهد بود تا مبادا جایی، از سوی کسی، پیمان و عهد و راستی شکسته شود.
در نوشتهء پیشین، که در آن، بند بیستم از کردهء پنجم مهریشت مورد واکاوی بیشتری قرار گرفت، چنین دریافتیم که به یاری مهرایزد نتیجهء رفتار و کردار زشت یک پیمان شکن و دشمن مهر، همواره به خود او باز خواهد گشت. یکی از ساختارهای رفتاری زشت و ستیزنده با راستی که در وجود مهرشکنان و دروغکاران آشکار بوده و نمودی بسیار نکوهش شده، چه در مهریشت چه در گاتها و دیگر نوشته های دینی-اخلاقی مازرتشتیان دارد،
در بخش پیشین که دربردارندهء دو بند هجدهم و نوزدهم از کردهء پنجم مهریشت بود، چنین بیان شد که هیچ کس نباید به مهر دروغ گوید و پیمان شکند. بویژه اگر جایگاهی چون بزرگ خانه و ده و شهر و کشور را دارا باشد، مسئولیتش در برابر مهر ایزد بیشتر و حساس تر و مهرشکنی اش، سرانجامی بسیار بدتر و گسترده ترخواهد داشت،
در بخش پیشین بررسی مهریشت، که با نام «تقسیم بندی و جغرافیای درون کشوری در اوستا و گاتها» مورد ارزیابی قرار داده شد، گفتیم که بنابر نخستین بند از کردهء پنجم این یشت، یعنی بند هفدهم، ایزد مهر به واسطهء تیزبینی و تیزگوشی، هر کردار و گفتار نیک یا بد را در هر جا می نگرد و می شنود و بر همه چیز آگاه است.
سِپَنتا مِینیو (۱)، روان آفزاینده، نماد اهورایی، گوهر نیکویی، درخشش تقدس، واقعیت سازندگی، و ویژگی آفرینش اهورامزدا است. سِپَنتا مَینیو ، تجلی اندیشه و تجسم آفرینندگی خدایی در این جهان، نماینده و همکار اهورامزدا است. در "گات ها" سِپَنتا مِینیو پسر خدا خوانده شده، فرزندی که همیشه با پدر بوده و هست.
