جشن شهریورگان ،شهریور روز از شهریور ماه که روز سی ام امردادماه و به نام امشاسپند توانای خْـشَـتْـرَه وَئیریَـه به معنی شهر و شهریاری آرمانی و شایسته می باشد از آیینها و مراسم وابسته به آن در ایران باستان هیچگونه آگاهیای در دست نیست.
امروز جمعه اول امرداد ماه است. اینجا نسیم ملایمی می وزد و هوای تهران، هاله ای از دود داغ و گرمای 42 درجه را تجربه می کند. ناهار مهمان دوستم در طبقه هیجدهم برج بلند بالایی هستم. بعد از ناهار پسر دوستم ازجشن امردادگان می پرسد؟
در شريفآباد روز اورمزد از فروردین ماه، يعني روز اول سال نو را، «روزِ وَه» می گویند و شب پيش از آن، آخرين روز از پنچ روز پنجه يا پنجه وه است. زرتشتيان باور دارند كه پنجه وه به فروهرها اختصاص دارد و هنگامی است که فروهر درگذشتگان برای سرکشی بازماندگان خود فرود می آیند.
سال1346 دو سال بود در شهر یزد به دبیرستان می رفتم، یک روز صبح با خادم پارس بانو سوار بر الاغی در محله دستوران روبرو شدم، پس از احوالپرسی با ایشان علت حضورش در اینجا را پرسیدم و شنیدم: برای خیر پارس بانو.
همانگونه که هر کشوری پرچمی دارد و یا هر شرکت، سازمان یا گروه برای شناسایی و همبستگی بهتر افرادش و بر اساس کارشان نماد یا علامتی را برمیگزینند، دینها و مذاهب نیز بنا بر اقتضای مکانی و زمانی و برای همبستگی و شناخته شدنشان، از سمبل یا نمادی بهره می گیرند و این نماد و سمبل علاوه بر این که سبب همبستگی افراد آن گروه است، مورد احترام ایشان نیز هست.
" تیشتر آن ستاره رایومند خرومند را می ستایم که تند به سوی دریای فراخکرت تازد، مانند آن تیر در هوا پران که آرش تیرانداز، بهترین تیر انداز آریایی از کوه ائیریوخشوث به سوی کوه خوانونت انداخت" (تیشتریشت، بند 6). روایت های مختلفی برای جشن تیرگان و مناسبت آن به عنوان جشن آبریزان نقل شده است. یکی از روایت های مشهور درباره جشن تیرگان که اشارهای به آن در تیشتریشت اوستا (بندهای6 ، 7 ، 37 ، 38) نیز آمده است، اسطورۀ آرش و داستان دلاوری او است.
از دوران کودکی به یاد دارم، زمانی که امتحاناتم به آخر میرسید، منتظر رسیدن جشن تیرگان بودم. صبح روز تیرگان، زودتر از همیشه از خواب بر میخواستم و اندک آبی را که در کوزه مانده بود، از همان بالای پشت بام بر سر مادربزرگ و پدر و مادرم که در حیاط مشغول خوردن چای و صبحانه بودند، میریختم و از همان لحظه جشن را آغاز می کردم.
پرسه اورمزد و تیرماه یکی از پرسه های همگانی است که بطور معمول ریاست انجمن موبدان در آن به سخنرانی می پردازد. امسال نیز موبد دکتر اردشیر خورشیدیان سخنرانی در زمینه خویشکاری داشتند که می توانید متن کامل آنرا در ادامه بخوانید.
يادش بخير تا پنج دهه پيش بود که زنان و دختران در محله هاي زرتشتي، هنگام جشن های ماهيانه، در پيرانگاهان جمع مي شدند، آنجا را آب و جارو مي كردند، كتري روي اجاق مي گذاشتند، بساط چاي و فلفل و دارچين را روبراه مي كردند، «آشِ حمیر» (آش رشته) مي پختند.
پرسه همگانی اورمزد و تیر ماه به یاد تمامی درگذشتگان و جان باختگان از گذشته تا کنون و دلاورانی که در جنگ ایران و توران، برای نگهداری از آب و خاک کشور ایران جان خود را از دست دادند، دیروز صبح در سالن خسروی از ساعت هشت صبح برگزار شد.
