زمستان رفت و از نو جشن نوروز و بهار آمد
گل آمد، سنبل آمد، لاله ها از لاله زار آمد

هزاران مرغ خوشخوان بر سر سرو و چنار آمد
گل سرخ قشنگی بر درختان انار آمد

نخستین روز از فصل بهاران
زمین در گردشش افسانه دارد
هوا هم حالتی جانانه دارد
نه سرد است و نه سرما  نه گرم است ونه گرما

گل افشان نوروز و اورمَـزدِ فــرخ
شکوفان کن لب و خندان نما رخ

بـهـار و بلـبل و بـاغِ پـر از گــل
سـوری و سـبزه و گلزار و سنبل

هیچ وقت آخرین باری که دیدمش یادم نمیره، می خندید ولی چشماش پر اشک بود، گفت: تابستونه دیگه میاین پیشم، نه ؟! بغلش کردم هیچی نداشتم بگم، نمی تونستم بگم چشمام پر اشک بود و صورتم خیس خیس نفسم بالا نمی اومد موقع خداحافظی از بقیه اونقدر سخت نبود که موقع خداحافظی از اون زجر کشیدم یه حسی بهم می گفت آخرین باره که می بینمش ولی اهمیت ندادم حرف دلمو بهش نزدم.

کباب برگی می خواهم که مردافکن بود زورش
فشار خون برد بالا اگر هر دم خوری شورش

خاطرات او و ما افسانه نیست
مستی ی ما از می و میخانه نیست

عشق ما از یار دیرینست و بس
او بما نزدیک و اندر خانه نیست

خوشا بر حسن خلق و خوی مادر
دم گرم و دل دلجوی مادر
گل یاس سپید نوبهاران
ندارد رنگ و بوی موی مادر

سپـید پـوش بانوانِ غرقه در نور
  خـرامان آمـدند نـزدیـک، از دور

 چـنانـی هـلهلـه در سـالن افتـاد
سـراپا مردمان در شـادی و شور