یکی دختری شوخ و بالا بلند
رخش همچو گل بود و ابرو کمند

نشسته به بستان گلی داشت سر
که بوی خود و گل مرا کرد مست

با تو من همچون بلبل نغمه خوان
بی تو من چون کودک نالان و زار

با تو من همچون نهالی در بهار
بی تو من دل خسته و زار و نزار

سلامم بر شما آموزگاران
سلامم بر مدیران و دبیران

سلامم بر همه امیدواران
امید علم و روح نونهالان

فردوسی بزرگ
که نامش خجسته باد
برتر ز مامن سیمرغ نامور
تا قاف قدرت اشعار پارسی
در قله های پر از افتخار و نام 
بر مسندی بلند از عزت غنوده است

گر انسان ز آفرینش برترین است
اگر در ملک هستی بهترین است
بُود ز آموزش و آموختن ها
که سرّ سرفرازی در همین است

عشق عاشق کی شود با مرگ معشوقه تمام   
کی رهد مرغی که خود رفته بسوی بند و دام

عشق غاشق کم نگردد گرکه باشد عشق پاک
عاشق شوریده کی سر کرده بی معشوق وجام

دکلمه ساینا سلامتی یکی از بخشهای گاهنبار دانش آموزی بود که پسین روز آدینه 10 اردیبهشت ماه در تالار مارکار تهرانپارسی برگزار شد.

ساینا سلامتی، دانش آموز زرتشتی در این بخش سروده ای زیبا از مصطفی بادکوبه ای را برای باشندگان خواند،

جوانی که خوش بین و وارسته بود
بزیبا رخی سخت دل بسته بود

نشسته به کنجی و دل خسته بود
دو چشمان خود را فروبسته بود

زمانه چرخ فرسوده
خسته از تکرار بیهوده
کام تلخ عشق آلوده
به لب ، شهد و نباتـم ده
...