این روزها روزهای خاصی است. روزهایی که به یاد می آوریم انسانهایی بزرگ را. انسانهایی که از بزرگ منشی آنها، از افتادگی آنها، از انسان بودن آنها، احساس کوچکی می کنیم. احساسی که در آن حقارت نیست. در آن غرور است، در آن شوق است در آن دوست داشتن است و در آن احساس بوی ایران است. بله بوی ایران و ایران.
دوباره اومدم، درود بر همه خوانندگان مشتی، این مطلب شاید برای خیلی ها وحتی جامعه مون حساس باشه.
تو همایش رستار سهراب بهمردی یکی از مشکلات جامعه ما رو خیر اندیشی غیر اصولی دونست و روزهای گذشته هم در سایت مطلبی بود واسه بهره برداری خوابگاه دانشجویان دختر، که به فکر افتادم این مطلب را بنویسم.
اسطوره یک سرزمین برای تمام مردمش اسطوره است . حالا هر دین و مذهبی هم که داشته باشد و از دست دادن یک اسطوره هم دردناک است، برای همه مردم آن سرزمین. ناصر حجازی اگر چه یک اسطوره تاریخی نبود اما اسطوره ورزشی ایران بود. یک اسطوره مظلوم که قبل از انکه رفتنی باشد. حق دیدن تصویرش از تلویزیون را برای مدتی نداشتیم !
روز آدینه 30 اردیبهشت ماه مجمع همگانی انجمن موبدان تهران برگزار شد، در این روز موبد رشید خورشیدیان در نبود موبد دکتر اردشیر خورشیدیان، فرنشین انجمن موبدان، خلاصه گزارش کار به مجمع عمومی عادی را برای باشندگان خواند.
دکتر خورشیدیان در این پیام از دلایل کاندیدا نشدن برای گردش جدید می گوید
موبد دکتر مهراب وحیدی از هموندان فعلی انجمن موبدان است که در انتخابات روز آدینه تنها نهاد دینی زرتشتیان ایران به عنوان هیات مدیره رای کافی را به دست نیاورد، وی در نامه ای سرگشاده که جهت گسترش فضای قدردانی و شفاف سازی رونوشت آن در اختیار پایگاه های خبری زرتشتیان قرار گرفته است
معمولا مدیر سایت به من میگه که این مراسم رو نقد کن، ولی این دفعه کسی چیزی نگفت خودم حس کردم یه نوشته ای بنویسم بد نیست، حالا نمی دونم اسمش رو بذارم نقد یا هر چیز دیگری.
هر ساله به این روزها که نزدیک می شویم ، خودمان را آماده می کنیم برای حضور در یک نمایشگاه ،به نام نمایشگاه کتاب . نمایشگاهی که فرصت خوبی برای بسیاری از ما خواهد بود تا کتاب های زیادی را که دنبالش بودیم با قیمتی پایین تر بخریم .
آیا تا به حال عاشق شدید؟! آیا تا به حال عشق واقعی رو در چشمان کسی دیدید؟ آیا اصلا معنی عشق رو می دونید؟
عشق واقعی یک مخلوق به خالقش، همون عشقی که یک مخلوق می تونه به خاطر تندرستی به خالقش داشته باشه که در واقع می تونه همه چیز در زندگی باشه و ما این عشق رو به زبون خودمونی می گیم شکرگزاری.
