ما را ببخشید که تندیس آرش کمانگیر را در ساری تخریب کردند و هیچ ننوشتیم . ما را ببخشید که می خواهند اثری از تندیس آریو برزن در یاسوج نباشد و باز هم ما سکوت کردیم . ما را ببخشید که اگر رسالت مان بیداری بود و حمایت از فرهنگ ایرانی، اما آن را فراموش کردیم .
چندی پیش با یکی از قدیمی های کانون که سن و سالی از او گذشته بود در مورد کانون و کارهایی که زمان جوانی و طی چهار سال در کانون انجام داده حرف می زدیم که ناگهان به ذهنم رسید با این شخص و تعدادی از دوستانش مصاحبه ای انجام بدهم،
در علوم ارتباطي و تبادل اطلاعات، آگاهي روندي است كه از دريافت داده خام شروع و با پردازش به اطلاعات تبديل شده و با تركيب اطلاعات ، دانش ايجاد و بصورت قانون درآمده و نهايتا به بصيرت منجر مي شود.
خاطرات افراد میانسال و مسن که در زمانی دور به زیارت پیرسبز می رفتند بسیار شنیدنی است. به گفته آنها خیله های پیرسبز از روز آغازین زیارت یعنی اشتادایزد و خورداد ماه پر از حضور زیارت کنندگان همکیش بوده تا روز واپسین که همان انارام ایزد و خورداد ماه است. رفتن به زیارت پیرسبز در این مدت زمان پنج روزه همراه با تشریفات خاص خودش بوده است.
اواخر فروردین ماه، وقتی اعضای هیات رئیسه باشگاه اردشیر همتی کرمان تعیین شد، احتمال برگزاری جام اشا افزایش یافت، با وجود اینکه از دو سال پیش برخی از ورزشکاران کرمانی می گفتند دیگر جام اشا را برگزار نمی کنیم، اما باز هم همه امیدوار بودیم که هیات مدیره جدید به این نتیجه برسد که دهمین دوره جام اشا را برگزار کند.
ياد دارم كه سعدي عليه الرحمه كه در سفري با من همراه بود از گلستان خويش نام برد كه در باب ملك داري و سيرت بزرگان پندهايي دارد فراوان و اين حس آمد كه چون وي اندرزي گويم فرزند خويش را، پس:
هرگاه يكي از دوستان قصد مهاجرت در سر داشت و به گفتگو مينشستيم، دربارهي اينكه بايد بمانيم و دين و جامعهي زرتشتيان ايران را پاس بداريم سخن ميگفتم، ولي هميشه پاسخها سرشار از نااميدي بود، از اينكه ما جوانان زرتشتي ايراني امكان فعاليت زيادي نداريم و جامعهي زرتشتي هم با ناهماهنگيها، نداشتن برنامهريزي درست و همچنين با حمايت نكردن از جوانانش بر اين مشكل ميافزايد؛ و من هميشه در برابر اين پاسخ راهي جز اختيار سكوت نداشتم.
سه ، دو ، یک ، حرکت ! اینجا محل برگزاری انتخابات انجمن زرتشتیان تهران است . امروز 6 خرداد . انتخاباتی که با انتخابات دیگر چند تفاوت مهم دارد . اینجا نه از تبلیغات چندماهه تلویزیون قبل از انتخابات و شماره انداز های بالای صفحه رسانه ملی، خبری هست و نه از مهری که روی شناسنامه ها بخورد
این روزها روزهای خاصی است. روزهایی که به یاد می آوریم انسانهایی بزرگ را. انسانهایی که از بزرگ منشی آنها، از افتادگی آنها، از انسان بودن آنها، احساس کوچکی می کنیم. احساسی که در آن حقارت نیست. در آن غرور است، در آن شوق است در آن دوست داشتن است و در آن احساس بوی ایران است. بله بوی ایران و ایران.
