اگر كمي در تقويم روي ميز يا آويزان شده در گوشه ديوار دقت كرده باشيم، متوجه ميشويم كه پنجم مهر ماه را روز جهاني گردشگري نامگذاري كردهاند. سازمان جهانی گردشگری 27 سپتامبر را به عنوان روز جهانی گردشگردی انتخاب نموده است.
تابه حال چندباری فرم شرکت در مانتره را پر کرده ام، اما هیچ وقت شرکت کننده مانتره نبوده ام، ولی خوب، شور و تلاش شرکت کنندگان را بارها از نزدیک دیده ام، تلاش چند ماهه شرکت کنندگان اوستاخوانی، دلهره هایی که در زمان مسابقه دارند و اشکها و لبخندهایی که بعد از مسابقه شکل می گیرد،
در سفرم به زمین متوجه شدم، بعضی از پنجشنبه ها جلسه ای تشکیل می شود که به ان کنکاش یگانگی می گویند و افرادی در ان جا جمع می شوند که از افراد دلسوز جامعه هستند و بحث های مطرح شده در این جلسات در رابطه با مشکلات جامعه زرتشتی و راهکارهایی برای حل آن می باشد.
می دونم خیلی ها از شنیدن این کلمه متنفرن وحتی تو این روزها شاید کابوس هم ببینن ولی شما این متن را تا آخر بخونید، شاید این قدر هم بد نباشه و راضی شدید. خداییش چند نفر از شما از تابستون استفاده کامل برده به قول معروف حالشو برده !! قطعا تعدادش به انگشت های یه دست هم نمیرسه!! چرا تا اول مهر می رسه همه فکر میکنن غم عالم برگشته؟
روز اول مهرماه براي هر كس يادآور يك سري خاطرات است. گروهي به ياد اشكهايي كه براي دل كندن از خانواده و پيوستن به جمع مدرسه ريخته اند، مي افتند. گروهي ديگر هنوز از شادي كه براي ورود به مدرسه داشته اند لبخندي زيبا بر لب مي رانند و گروهي ديگر يادآوري سرگرم شدنشان با لباسها و وسايل نو به خنده شان وا مي دارد. اما گروهي نيز با يادآوري خاطرات زيباي گذشته اشكي گرم بر چهره شان جاري مي شود كه آنهم دليل خاص خودش را دارد.
اول مهر، سی سال در بین دانش آموزان بودن، سی سال با هیجان اول مهر به کلاس رفتن، سی سال با دانش آموزان جدید آشنا شدن ،... همه وهمه مهلت نمی داد یاد و خاطره شش سال درس خواندنم در دبستان جمشیدی شریف آباد را به یاد بیاورم.
صبح اول مهر هشتاد و پنج پس از باز نشستگی حدود ساعت هشت صبح به درمهر شریف آباد رفتم،
امروزه در جامعه ما رويدادهايي در حال انجام است كه جاي بسيار گفتگو و انديشه دارد. رويدادهايي كه شايسته فرهنگ غني ما نيست. نياكان ما براي نگهداري اين فرهنگ بسيار رنج برده اند و انصاف نيست كه ما آنرا مفت از دست بدهيم.
همایش امسال قاسمآباد قدمی دیگر به سوی برقراری یگ گفتگوی ایدهآل بود. گرچه نباید این واقعیت را نادیده گرفت که هنوز برای رسیدن به این هدف، راهی طولانی و پرپیچ و خم در پیش روی ماست.
در اینجا این همایش مهم را از سه جنبه مورد بررسی قرار دادهایم، به این امید که روزی بتوانیم با گردنی افراشته به سطح آگاهی و توان هماندیشی جامعۀ خود ببالیم.
روز آخر همایش مانتره است تا چند دقیقه دیگر گروه دستان گویا برنامه خود را اجرا می کنند، سیل جمعیت به سوی تالار اصلی مارکار در حرکت است تا این برنامه را از دست ندهند و به همین واسطه تالار پر می شود.
