در این قسمت صرف ستاکهای پایان یافته بهmant- و vant- را می آوریم. آنچه در اینجا آمده پایانه هایی است که پس از برداشتن پایانه ستاک و افزوده شدن به قسمت باقیمانده شمار و حالت آن را در جمله می رسانند. هریک از این ستاکها در سه جنس مفرد، مذکر، خنثی و نیز سه شمار مفرد، مثنی، جمع و 8 حالت (نهادی، رایی، بایی، برایی، ازی، دری، وابستگی و ندایی) صرف می شوند
بررسی مهریشت در بخش پیشین تا آنجا ادامه داشت که این بار دو بند هشتم و نهم مهریشت را شناخته و برخی از نکات آن را یادآور شدیم که دربارهء نقش مینوی این ایزد در داوری میان دو گروه مبارز همیشگی (نیکی و بدی ) و در نهایت یاری رساندن به آن گروه هماوردی است که با آرامش خاطر(بدون هیچ اجبار)، با منش نیک و با ایمان راستین به او(اهورامزدا یا نیروی داوری و دادگستری که خود پدید آورده است یعنی ایزد مهر)نماز گزارد.
در درس های گذشته ما با دو گروه ستاکهای موجود در اوستا (پایان یافته به صامت و پایان یافته به مصوت) آشنا شدیم و نیز گفتیم که هریک از این ستاکها در سه جنس مفرد، مذکر، خنثی و نیز سه شمار مفرد، مثنی، جمع و 8 حالت (نهادی، رایی، بایی، برایی، ازی، دری، وابستگی و ندایی) صرف می شوند.
شناسه های افعال بطور کلی به دو دسته گذرا (معلوم) و ناگذر (مجهول) تقسیم می شوند و هر دسته نیز مشتمل بر سه گروه شناسه اولیه (برای انواع افعال مضارع)، ثانویه (برای انواع افعال گذشته) و امری و کامل (نقلی) است. در اینجا انواع این شناسه ها در انواع صرف شمار و شخص معرفی می شود.
در بخش های گذشته، کردهء یکم مهریشت مورد بررسی اجمالی قرار گرفت و برخی از نکات نهفته در هر بند از دیدگاه نویسنده و به یاری تعدادی از یادداشت های موجود در این زمینه، برای آشنایی ابتدایی و سادهء دوستداران ادبیات و باور های دیرینه ایرانیان، با این یشت بزرگ، معرفی شد تا آغازی باشد برای بررسی بیشتر نوشته های کهن و باورهای دینی و آیینی نیاکانمان. این بخش اختصاص دارد به بند هفتم از مهریشت که آغازگر کردهء دوم آن است.
امید است نوشتههای پیشین مورد پسند خوانندگان گرامی قرار گرفته باشد. در آخرین بخش از این مجموعه، چگونگی گردآوری اطلاعات از حافظان میراث شفاهی بر پایۀ رهنمودهای زندهیاد انجوی شیرازی (یادنامۀ سید ابوالقاسم انجوی شیرازی، 1381: 435 -438) و تجربیات اینجانب آورده میشود.
جشن د یگان با اورمزد ودی ماه شروع می شود. ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه می نویسد : «... دی ماه، نخستین روز آن خرم روز است و این روز و ماه هردو به نام خداوند است که هرمزی نامیده می شود، یعنی حکیم و دارای رای و آفریدگار. در این روز عادت ایرانیان چنین بوده که پادشاه از تخت شاهی پایین می آمد و جامه ای سفید می پوشید
در درس گذشته در مورد ماده ها بصورت چکیده توضیح داده شد و دانستیم که ماده از ریشه به همراه یک ماده ساز ساخته می شود. ماده ها انواع مختلف دارند و برای ساخت فعلهای مختلف چون مضارع، ماضی، نقلی، آینده، مجهول و... باید نخست ماده مناسب آن فعل را ساخته و سپس شناسه های خاص آن فعل را نیز به آن افزود.
