در بخش پیشین از مجموعه نوشتارهای یشتها، بند شانزدهم، که آخرین بند از کردهء چهارم مهریشت می باشد، مورد ارزیابی قرار گرفت که بیشترین گفتگو در این بند، به داده های ایزد مهر به پیروان راستینش اختصاص یافته بود. کسانی که برای سپاسگزاری از ایزد مهر، آیین های مذهبی را درست انجام داده و بویژه مراسم نیایش را با فراهم آوردن زَور(آب تقدیس شده توسط زوت)همراه سازند،
جشن اسفند گان جشن ماهیانه ای است و در روز اسفند از ماه اسفند برگزار می شود. واژه فارسی "اسفند" در زبان فارسی امروز، از واژه پهلوی "سپندارمذ" و اوستایی "سپِنتَه آرمَئی تی" بر گرفته شده است.
در این قسمت گروههای صرفی مختوم به ar ، tar را بررسی میکنیم. اسامی مختوم به tar اساساً مذکر میباشند ولی ستاکهای مختوم به ar میتوانند مونث و خنثی نیز باشند.
صدهزاران آفرین و درود بر روان و فروهر سرورمان «اشوزرتشت اسپنتمان» و همهی فرزانگان، دینورزان، پارسایان و بهدینانی که در درازای تاریخ، در راه پاسداری از دین و فرهنگ زرتشتی جانباختهاند.
در بخش پیشین که با نام «به این کشور خونیرث درخشان، ایزد مهر نگران است» مورد بررسی قرار گرفت دربردارندهءنگاهی دوباره به بند پانزدهم از کردهء چهارم مهریشت بود و اشاره ای به نام های هفت کشور زمین و ویژگی های برترین و شریف ترین شان یعنی،کشور خونیرثِ درخشان که امروزه به نام ایران شناخته می شود،داشته و بیان شد که ایزد مهر، چونان پاسبانی همیشه بیدار بر این کشور می نگرد تا آن را در امان دارد.
«آتش»، آخشیجی است که نور میفوراند و با نگاه بدان روان انسان تکان میخورد. زمانی که انسان به نورافشانی آتش مینگرد، به راستی به شبیهترین پدیده به مینو در جهان گیتی مینگرد. قرار دادن شرارههای نورافروز آتش در جایگاه ستایش و نماز به پیشگاه اهورامزدا، سبب پیدایش جایگاهی سپند بهنام آتشکده شد.
