کاوس Kāvūs که با عنوان کی همراه شده و کیکاوس هم گفته می شود در پهلوی Kayūs و در اوستا Kavausan آمده است. جزء اول که همان لقب کی است اما ریشه ی جزء دوم درست معلوم نیست. بارتلمه حدس می زند از ریشه ی usa باشد ،
کاوس شاه، سرزمین ایران را به یکی از پهلوانان خود به نام میلاد سپرد و با سپاهیان خود به سوی شهر مازندران حرکت کرد.
نزدیک شهر مازندران در دامنۀ کوهی به نام اِسپروز چادر زدند. پس از استراحتی کوتاه، نزدیک سپیدهدم نزد کاوس آمدند و گیو از سوی شاه مامور گشودن شهر مازندران شد.
نام جمشید از دو جزء «جم» و «شید» مرکب است. جم در اوستا Yima و در سانسکریت Yama و در پهلوی Yam آمده است. «شید» نیز در اوستا به صورت Xshaeta و در پهلوی tšē می باشد.
این نام در اوستا وُهُومَنَه Vho-manah آمده ، از دو جزء ترکیب یافته است. وُهُو(= ونگهو vaŋhu) که صفت است به معنی خوب و نیک . در فرس هخامنشی وَهو vahu و در سانسکریت وَسو vasu به همین معنی و در پهلوی وِه vēh و در فارسی بِه شده است .