| پورداوود همانند فردوسی است |
|
|
| نویسنده دکتر بهرام فره وشی | |
| ۲۶ آبان ۱۳۸۷ | |
 به نظر من استاد پورداود یکی از استادانی است که نظیر او را شاید دیگر نداشته باشیم، حتی در آینده ها. او زنده کننده قسمت بزرگی از تاریخ ایران قدیم و فرهنگ و اندیشه ایران است. ترجمه او از اوستا یکی از ترجمه های بسیار خوب اوستا در تمام دنیاست و شناسایی او از ایران قدیم و درسهایی که در دانشگاه تهران درباره اوستا و فارسی باستان و فرهنگ ایران کهن می داد، دریچه دیگری را از ایران باستان به روی ایرانیان گشود او از نظر اخلاقی هم مرد بزرگ و والایی بود و احاطه او بر زبانهای مختلف اروپایی و دانشی که در سالهای متمادی در آلمان و در هند در ایران شناسی اندوخته بود، بی نظیر است و کتابهای که از خود به جای گذاشتهف نمودار دریای عظیم دانش اوست و رویهمرفته به نظر من وعده دیگری که در مورد فرهنگ و زبان های باستانی ایران کار کرده اند، خدمت او به فرهنگ و زبانهای باستانی ایران، همانند خدمتی است که فردوسی به زبان فارسی کرده است برگرفته از کتاب زمان و زندگی استاد پورداود |
یادداشت ها (1) - ارسال یادداشت:
آمد بهار ای نازنین، گیتی به کام خویش بین بر گیر شادان ساتکین، بشنو سرودی دلنشین
در فروردین جامی ز می، یاد آورد از فر کی وز زرتهشت نیک پی، پیغمبر ایرانزمین
مردی ز ما در باستان، بر خاست از آذربایجان از دوده اسپنتمان، وز خاندان آبتین
گفتا که من پیغمبرم، زرتشت والا گوهرم فرخنده پیک داورم، وخشور دین راستین
دستور مینو بارگاه، آرم سوی گشتاسپ شاه باشد مرا یار و پناه، آن مرد با تخت و نگین
رخشنده پندارم آمدم، زیبنده گفتار آمدم فرخنده کردار آمدم، آری بود پیک این چنین
دادار من مزدا بود، یکتا و بی همتا بود در روشنی پیدا بود، نه در دیو تارکی گزین
بپذیر دین ار بخردی، این دین پاک ایزدی تا چیره گردی بر بدی، با رستگاری همنشین
پندار نیکو گفتن، گفتار نیک آموختن کردار به اندوختن، این است فرمان مهین
زین خاندان تا گر سمان، وز مردمان تا ایزدان جز راستی راهی مدان، آن راه فردوس برین