| نگاهي كوتاه بر زندگي موبد فيروز آذرگشسب |
|
|
| نویسنده انجمن يانش وران مانتره | |
| ۱۱ فروردين ۱۳۸۷ | |
 موبد فیروز آذرگشسب فرزند دستور نامدار در خانواده ای روحانی، ادب دوست و دانش پرور در شهر یزد چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در آنجا به پایان رسانید. برای ادامه تحصیل به تهران رهسپار گشت و در کالج البرز تهران به تحصیل ادامه داد.
وی هنگام بازگشت به یزد از سوی کنکاش موبدان به اتفاق آقای موبد رستم شهزادی به بمبئی هندوستان رفته و در مدرسه کاما آتورنان که ویژه موبدزادگان است تحصیل خود را پیگیر شد و هفت سال در مدرسه نامبرده دانش آموخت و فارغ التحصیل گردید و سپس به ایران بازگشت.وی که شیفته مطالعه گاتها بود بیشتر اوقات خود را صرف مطالعه در گاتهای استاد پورداود، دکتر ایرج تاراپوروالا، آقای بهرام گور انگلسریا، پرفسور میلز، دکتر هاوگ و دیگر مستشرقین نمود اما هیچ یک از آنان نتوانست او را قانع نمایند. به ناچار خود به ترجمه گاتها پرداخت. پس از 15 سال تلاش پیگیر در سال 1351 خورشیدی نخستین جلد گاتها که شامل بر هفت فصل اهنودگات می باشد با ترجمه و تفسیر و نظارت مستشرقین گوناگون به چاپ رسانید. و هشت سال بعد یعنی در سال 1359 جلد دوم آن را که شامل چهار بخش دیگر گاتها می شود. به چاپ رسانید در شهریور ماه 1337 خورشیدی کتابی به نام « بخشی از فرهنگ اوستا و تطبیق آن با فارسی و کردی» به چاپ رسانیده است. وی که دانشمندی وارسته و پرتلاش بود خرده اوستایی را که در سال 1364 به دستور کنکاش موبدان ایران به انگلیسی ترجمه کرده بود برای کنکاش موبدان لس آنجلس ویرایش نمود که شامل: اشم وهو، یتا اهو، سروش واژ، اوستای کشتی ، تندرستی ، پیمان دین.... بنا به دعوت آقای اسفندیار موبد از آلمان موبد فیروز در سال 1371 به اتفاق خانم توران بهرامی برای مدت 33 روز به آلمان مسافرت نمود. در دانشگاه برلین راجع به گاتها و زرتشت و مراسم سدره پوشی سخنرانی کرد و در سال 1372 از سوی انجمن زرتشتیان لندن برای سخنرانی دعوت شد که در مدت چهل روزی که در لندن بود در هفت جلسه باز هم راجع به زرتشت و گاتها سخنرانی کرد. در ضمن به اتفاق دستور اردشیر آذرگشسب و موبد رستم شهزادی در تهران ویزد چند نفری از موبدیاران را درس وآموزش دادند که اکنون در نبود موبدان و دستوران آنان به کارهای دینی می پردازند. اکنون که در بین مانیست روانش شاد و یادش زنده و گرامی و بهشت برین جایگاهش. برگرفته از نشریه منور |
یادداشت ها (0) - ارسال یادداشت: